ตำนานสัตว์ของออสเตรเลีย

ความเชื่ออีกอย่างหนึ่งของชาวอะบอริจิน คือ มีเทพเจ้าผู้บันดาลให้เกิดทุกสิ่งอยู่บนฟ้า
มนุษย์และสัตว์ทั้งหลาย รวมทั้งทุกสิ่งทุกอย่างในโลกไม่ว่าจะเป็น ภูเขา แม่น้ำลำคลอง หนองบึงหรือป่าไม้ล้วนได้รับการสร้างสรรค์ดลบันดาลจากเทพบนฟ้า
ผีเสื้อและตัวหนอนที่ปรากฏในเรื่องนี้ เป็นตัวอย่างหนึ่งของความเชื่อนี้

นานมาแล้วตั้งแต่ปฐมกาลแห่งโลกของเรา ในยุคที่สัตว์ต่างๆยังพูดกันด้วยภาษาเดียวกัน จิงโจ้ผู้เป็นยอดนักโดดไกลสามารถคุยกับเต่าผู้เชื่องช้าได้อย่างฉันมิตร คุกคะบูราผู้อารมณ์ดียังเป็นเพื่อนกับดิงโกจอมเห่าหอนได้ สัตว์อื่นๆก็เช่นกันต่างมีไมตรีต่อกัน เป็นเพื่อนเกลอกัน วอมแบตกับอีมูเกี่ยวก้อยกันหากิน หมีโคอาลายังสามารถหลับบนหลังจระเข้ได้เพราะในยุคนั้นไม่มีใครเป็นศัตรูของใครและต่างไม่รู้จักความตาย เพราะต่างมีชีวิตชั่วนิรันดร์ ไม่เคยมีใครเคยเห็นความตายมาก่อน โลกจึงมีแต่สันติสุข

จนกระทั่งเช้าวันหนึ่งขณะเจ้านกคุกกะทูหนุ่มน้อยกำลังเล่นเพลินๆบนต้นไม้ใหญ่ ท้องฟ้าสดใสอากาศเย็นสบาย มันเหินบินขึ้นสู้ท้องฟ้าเบื้องสูง แล้วตีปีกเฉียงเอียงตัวฉวัดเฉวียนกลับลงมาเกาะบนกิ่งไม้
มองลงไปเบื้องล่าง เห็นสัตว์ต่างๆกำลังออกหากิน มันร้องเรียกพวกเขา
“เจ้าทั้งหลายมัวทำอะไรอยู่เบื้องล่าง ข้างบนนี้สวยงามนักหนา ขึ้นมาหาข้าสิ มาชมความงามของโลก”
พูดพลางเจ้านกน้อยก็กระโดดพลางไปมาบนกิ่งไม้

สัตว์ทั้งหลายแหงนหน้าขึ้นไปมอง หลายตัวส่งเสียงเชียร์อื้ออึง ชื่นชม เจ้านกน้อยกระโดดพลางออกท่าเต้นระบำ เขย่งขย่มบนกิ่งไม้ไปพลาง ยิ่งเสียงเชียร์ดังมากขึ้นมันก็ยิ่งหลงตัวเองกระโดดขึ้นสูงแล้วหมุนคว้างกลางอากาศ ตีปีกฉวัดเฉวียนโฉบบินโผผินจนหัวทิ่มลงลิ่วๆ
“อ้าว…เอ๊ะ…” สัตว์หลายตัวอ้าปากค้างอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นร่างคุกกะทูร่วงลงลิ่วๆ แต่หลายตัวยังคงคิกว่าเป็นท่าพิสดารอีกท่าหนึ่งของเจ้านกหนุ่มน้อย
จนร่างนั้นหัวทิ่มลงพื้นดินเสียงดังปุกแล้วแน่นิ่ง หลายตัวก็ยังคิดว่าเป็นการแสดงยังคงปรบมือเชียร์
แต่หลายตัวก็วิ่งมาดูไม่แน่ใจว่าทำไมเจ้าหนุ่มน้อยจึงนอนเฉยแน่นิ่งอยู่เป็นนาน

“คุกกะทู เจ้าทำอะไรน่ะ”
“เจ้าซ่อนหน้าอยู่ในดิน ทำตลกหรือไง”
ไม่มีเสียงตอบ ไม่มีการเคลื่อนไหวจากเจ้านกนักเต้นระบำอีก หมีโคอาลายื่นมือมีขนปุกปุยไปแตะปีก
เขย่าตัวแต่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆสนองตอบ
บางทีเขาอาจบาดเจ็บกระมังหรือว่าเขาอายที่ลงท่าไม่สวยงามเลยซ่อนหน้า หรือว่าเขานอนหลับและสลบไปแต่ว่าทำไมไม่กระดุกกระดิก
“โอ๊ย…เขาไม่หายใจด้วยล่ะ” เจ้าหมีบอกหน้าตื่น
“ไม่หายใจ!!”
หลายเสียงตะโกนขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ ต่างพะวักพะวนทำอะไรไม่ถูก หลายคนพยายามปลุกเจ้านกน้อยให้ฟื้นแต่ไม่มีประโยชน์อันใดอีกแล้ว ร่างนั้นนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง

ทันใดนั้นวอมแบตเฒ่าเจ้าปัญญามีสติไหวพริบกว่าเพื่อน เดินเตาะแตะเข้าไปพิจารณาเจ้าคุกกะทูน้อยผู้นอนแน่นิ่ง คอของมันหักจนหัวเอียงไปอยู่ข้างหนึ่ง ผู้เฒ่าจัดการร่างน้อยๆที่น่าสงสารให้อยู่ในสภาพดี แล้วหันมาบอกสัตว์ทั้งหลายว่า
“เขาไปแล้วล่ะ ท่านนำเขาไปแล้ว”
“หมายความว่าอย่างไร ท่านผู้เฒ่า”
“นั่นซี เขาไปไหน ใครทำอะไรเขา”
“เทพบนฟ้า เป็นผู้ทำ”
“เทพบนฟ้าหรือ ทำไมล่ะ”
นั่นซีวอมแบตเฒ่าก็สงสัยเช่นกัน ถ้าเป็นเหล่าเทพทำจะต้องมีเหตุผล แต่อะไรล่ะคือเหตุผล สัตว์ทั้งหลายต่างเข้ามารุมล้อมผู้เฒ่า ซักไซ้ด้วยความสงสัยกึ่งหวาดหวั่น
“มานี่เถอะ ทุกคนมานี่”

วอมแบตเรียกสัตว์ทั้งหลายมารวมกลุ่มกันที่ใต้ต้นกัมใหญ่ๆบริเวณนั้น
สัตว์ทั้งหลายต่างมาพร้อมหน้า งูเลื้อยนำหน้า เจ้าเต่าผู้คลานต้วมเตี้ยม จิงโจ้กระโดดโหยงๆเคียงคู่วอลลาบีที่มีขาหน้าสั้นๆเหมือนกัน อีกากับหงส์ก็บินมาพร้อมกับนกอื่นๆ แม้แต่เจ้าหนอนตัวเล็กๆก็อุสาห์คืบคลานตามหลังเพื่อนมา
“บอกเรามา ท่านผู้เฒ่าบอกเราหน่อย มีอะไรเกิดขึ้นกับคุกกะทูกันแน่”
“ท่านเห็นหรือเปล่าตอนเขาลิ่วๆลงมาน่ะ”
“ใช่ เรานึกว่าเขาแสดงกายกรรมเสียอีก ดูท่าทีเขานอนสิ แต่เอ๊ะ…เขาหายไปไหนแล้วล่ะ”

เจ้าหนอนผู้เพิ่งคืบคลานมาถึงร้องขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมอง ณ ตรงที่เคยมีร่างคุกกะทูนอนอยู่ แต่เกิดอะไรขึ้นล่ะร่างของเขาหายไปแล้ว
ใช่แล้วเทพบนฟ้าได้พาเอาร่างของคุกกะทูน้อยขึ้นไปบนฟ้าด้วยแล้ว เมื่อทุกคนแหงนมองได้เห็นเพียงปลายปีกกระพือไหวๆและหายไปลิบๆในท้องฟ้า
“นั่นแล้ว พวกเจ้าเห็นแล้วใช่ไหมว่าเทพบนฟ้านำร่างของคุกกะทูน้อยไปจริงๆ”
“แต่ทำไม เพื่ออะไรล่ะ” พอสซัมถามด้วยความสงสัย
“ข้าคิดว่า” วอมเบตเฒ่าพูดเนิบๆกวาดสายตามองทุกคนที่คอยคำตอบด้วยคามสงสัยใคร่รู้

“เมื่อคุกกะทูถูกนำขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาคงเปลี่ยนร่างให้เป็นอะไรบางอย่างที่พิเศษที่สุด แต่จะเป็นอะไรนั้นข้าเองก็ตอบไม่ได้”
“โธ่…” เจ้านกคุกคะระบูราส่งเสียงครางด้วยความรู้สึกเศร้าๆเช่นเดียวกับเพื่อนๆในที่นั้น ต่างแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอันว่างเปล่าคิดถึงคุกกะทู อยากรู้ว่าเขาเป็นตายร้ายดีอย่างไร
“ถ้าอย่างนั้นทำไมเราไม่ส่งใครบางคนขึ้นไปดูคุกกะทูบนฟ้าโน้นล่ะ”
นั่นเป็นความคิดของพอสซัมซึ่งต่างก็เห็นด้วย รวมทั้งวอมแบตเฒ่าผู้เฉียบแหลมด้วย แต่ใครล่ะจะเป็นอาสาขึ้นไปบนฟ้าอันไกลโพ้น วอมแบตนั้นแก่เฒ่าเกินกว่าจะปีนขึ้นสู่ท้องฟ้าได้จึงหันไปถามงู

“โอ…นี่ก็ใกล้ฤดูหนาวแล้ว ถึงเวลาข้าต้องนอนยาวแล้วเสียใจจริงๆ”
งูตอบพลางขดตัวเข้าเป็นวงกลมแล้วซุกหัวลงในอ้อมกอดของตนเอง อมแบตจึงหันไปถามจิงโจ้
“ข้าคิดว่า ขาหน้าทั้งสองของข้าไม่เหมาะจะปีนฟ้าหรอก เจ้าล่ะพอสซัม”

จิงโจ้หันไปถามเจ้าพอสซัมเจ้าของความคิดก็ส่ายหน้าท้อแท้เช่นกัน
วอมแบตจึงหันไปถามกา นกกางเขนและคนอื่นๆแต่ต่างบ่ายเบี่ยงปฏิเสธด้วยเหตุผลแห่งฤดูหนาวอันยาวนานกำลังย่างกรายเข้ามา ไม่มีใครอยากออกจากบ้านอันอบอุ่นของตนเอง
ทันใดนั้นเหล่าตัวหนอนทั้งหลายต่างชูคอขึ้นแล้วพูดอย่างอาจหาญว่า
“ทำไมไม่ถามเราล่ะ เราจะไปพร้อมกันทั้งหมด เราจะช่วยสร้างแคมป์อยู่บนโน้นนอนคุดคู้ตลอดฤดูหนาว แล้วจะกลับมาบอกว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับคุกกะทูในช่วงฤดูใบไม้ผลิ”
สัตว์ทั้งหลายส่งเสียงเชียร์กันสนั่น

และนั่นแล้วตัวหนอนทั้งหมดจึงรวมตัวกันบิดเป็นเกลียวหายวับขึ้นสู่ท้องฟ้า

หลายวันผ่านไป ช่วงเวลากลางวันยาวขึ้น ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาเยือน วอมแบตเฒ่าเรียกประชุมชาวประชาแห่งแดนป่าทั้งหลาย และตกลงกันตั้งแคมป์อยู่รวมกันเพื่อเฝ้าคอยฟังข่าวจากชาวหนอนผู้ปีนป่ายสู่ปลายฟ้า
แต่ละวันสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันออกไปสอดส่อง แต่ยังไม่มีวี่แววใดๆ
จนกระทั่งวันหนึ่งในความอบอุ่นและสวยงามของฤดูใบไม้ผลิ แมลงปอคู่หนึ่งบินตรงเข้ามาในแคมป์และพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เราเห็นพวกเขาแล้ว พวกเขากลับมาแล้ว ในร่างใหม่”

แล้แมลงปอก็บินไปนำเหล่าตัวหนอนกลับมา ในขณะสัตว์ทั้งหลายในแคมป์ต่างตั้งตาคอย
ไม่นานพกเขาก็เห็นขบวนพาเหรดแสนสวยบินวิบวับขยับปีกหลากสีพราวตาเข้ามาให้เห็น สีแดงสลับน้ำเงิน สีเหลืองแต้มลายดำ สีขาวพราวพร่างขลิบขอบด้วยเหลืองและน้ำตาล
ผีเสื้อแสนสวยนั้นเอง เป็นร่างใหม่ของตัวหนอนที่เทพบนฟ้าสร้างสรรค์บันดาลให้ พวกเขาแจ้งข่าวว่าคุกกะทูน้อยได้ร่างใหม่แล้วเช่นกัน
บอกข่าวแล้วเหล่าผีเสื้อแสนสวยก็บินร่อนชมดอกไม้ไปทั่วป่า

นับแต่วันนั้นมาผีเสื้อก็เกิดมีในโลก พวกมันจะออกมาบินร่อนฉวัดเฉวียนไปทั่วถิ่นที่มีดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิ และในฤดูหนาวมันจะกลับร่างซุกไซ้ซ่อนตัวในรังไหม รอเวลาออกมาในร่างใหม่อีกครั้งในฤดูใบไม้ผลิของปีต่อไป

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s